Yeni Kedi Sahiplenenler İçin İlk 1 Yıllık Bakım Rehberi: İlk Günden 12. Aya Kadar

Eve ilk kez bir kedi geldiğinde insanın kafasında genellikle iki ayrı düşünce dolaşır.

Birincisi oldukça keyiflidir: “Artık bizim de bir kedimiz var.”

İkincisi birkaç saat sonra gelir: “Peki şimdi ne yapacağız?”

Hangi mamayı yemeli? Kum kabı nereye konulmalı? İlk veteriner kontrolü ne zaman yapılmalı? Aşıları tamam mı? İç ve dış parazit uygulaması gerekiyor mu? Gece miyavlaması normal mi? Koltuğu tırmaladığında nasıl davranılmalı? Kısırlaştırma ne zaman düşünülmeli?

Kedi sahiplenmek yalnızca mama ve su vermekten ibaret değildir. Fakat ilk bakışta göz korkutacak kadar karmaşık da değildir.

Doğru başlangıç yapıldığında işler kısa sürede bir rutine dönüşür.

Bu rehberi, kedinizin evinize geldiği ilk günden başlayarak ilk 12 aylık dönemde nelere dikkat etmeniz gerektiğini adım adım anlatmak için hazırladık.

Burada önemli bir ayrım var: Yeni sahiplendiğiniz kedi 2 aylık bir yavru da olabilir, 4 yaşında yetişkin bir kedi de. İlk yıl bakım planının büyük kısmı her ikisi için geçerlidir ancak yavru kedilerde beslenme, aşılama, büyüme ve parazit kontrolü daha sık takip gerektirir. FelineVMA ve AAHA'nın yaşam evresi sınıflandırmasında doğumdan 1 yaşına kadar olan kediler “yavru”, 1-6 yaş arasındakiler ise genç yetişkin kabul edilir.

İlk gün: Kedinin dünyasını bir anda büyütmeyin

Kedinizi taşıma çantasından çıkardığınız anda bütün evi gezdirmek cazip gelebilir.

Salon burada.

Mutfak şurada.

Bak, yatağın burada.

Ama kediniz muhtemelen emlak turuna hazır değildir.

Yeni ev; tanımadığı kokular, sesler, insanlar ve yüzeylerle doludur. Bazı kediler taşıma çantasından çıkar çıkmaz etrafı araştırırken bazıları saatlerce, hatta birkaç gün boyunca saklanmayı tercih edebilir.

İkisi de şaşırtıcı değildir.

İlk gün için küçük ve güvenli bir alan oluşturun

Özellikle ürkek bir kedide başlangıç için evin tamamı yerine sakin bir oda hazırlamak işe yarayabilir.

Bu odada su, mama, kum kabı, rahat bir yatma alanı, saklanabileceği bir kutu veya kapalı yatak ve tırmalama yüzeyi bulunabilir. Mama ve suyu kum kabının hemen yanına koymak yerine kaynakları birbirinden ayırmak daha doğal bir çevre oluşturur. FelineVMA, kedilerin temel kaynaklarının, yani yemek, su, tuvalet, dinlenme, oyun ve tırmalama alanlarının mümkün olduğunca ayrı ve rahat erişilebilir biçimde düzenlenmesini öneriyor.

Taşıma çantasını da hemen depoya kaldırmayın.

Kapısını açık bırakıp içine yumuşak bir örtü koyabilirsiniz. Böylece çanta yalnızca “beni veterinere götüren korkunç kutu” olmak yerine güvenli bir saklanma alanına dönüşebilir.

Saklanıyorsa zorla çıkarmayın

Kanepenin altına girdi diye kediyi kolundan çekmek, sürekli kucağa almaya çalışmak veya çocukların çevresinde toplanmasına izin vermek güven kazanma sürecini hızlandırmaz.

Tam tersini yapabilir.

Kedinin yaklaşmasına izin verin.

Odaya girin, sakin biçimde oturun, onunla yumuşak bir sesle konuşun. Size yaklaşırsa temas kurun. Uzak durmak istiyorsa bunu kabul edin.

Yeni kedilerin mevcut kedilerle tanıştırılmasında da acele edilmemesi öneriliyor. FelineVMA'nın 2026 tarihli rehberi, yeni kedinin başlangıçta ayrı bir geçiş alanına alınmasını ve tanıştırmanın koku alışverişinden başlayarak aşamalı yapılmasını öneriyor.

İlk 2-3 gün: Mama, su ve kum düzenini gözlemleyin

İlk günlerde aslında yapmanız gereken en önemli işlerden biri kedinizi seyretmektir.

Ne kadar yiyor?

Su içiyor mu?

Kum kabını kullanıyor mu?

İdrar ve dışkı yapıyor mu?

Kusuyor mu?

Sürekli saklanıyor mu, yoksa yavaş yavaş çevreyi araştırmaya mı başladı?

Bu gözlemler veteriner kontrolünde de son derece işe yarar.

Mamayı hemen değiştirmek zorunda değilsiniz

Kediyi sahiplendiğiniz kişinin, yetiştiricinin, geçici yuvanın veya barınağın kullandığı mamayı öğrenebiliyorsanız başlangıçta aynı beslenmeye devam etmek işleri kolaylaştırabilir.

Mama değiştirilecekse ani değişiklik yerine veteriner hekiminizin önerdiği geçiş planını izlemek daha uygundur.

Yavru kediler büyüme dönemlerine uygun, yetişkin kediler ise yaşam evresine uygun tam ve dengeli bir beslenmeyle beslenmelidir. WSAVA da beslenmenin yaş, sağlık durumu ve bireysel ihtiyaçlara göre değerlendirilmesini ve vücut kondisyonunun düzenli takip edilmesini öneriyor.

“Evde ne yiyorsa biraz da bundan verelim” yaklaşımı ise zamanla ciddi bir karmaşaya dönüşebilir.

Kedinin ana besini insan yemeği değil, onun ihtiyaçlarına göre formüle edilmiş kedi maması olmalıdır.

Suyu ulaşılabilir ve cazip hale getirin

Her kedinin su içme alışkanlığı aynı değildir.

Bazıları klasik su kabını sever, bazıları geniş kaplardan daha rahat içer, bazıları ise akan suya ilgi gösterir.

Evin birkaç noktasında temiz su bulundurmak faydalı olabilir. Su kabını mama ve kum alanından biraz ayrı tutmak da birçok kedi için daha uygun bir düzen yaratır. Feline çevresel ihtiyaç rehberleri su ve beslenme kaynaklarının erişilebilir ve gerektiğinde birbirinden ayrılmış olmasını destekliyor.

Kum kabı meselesini en başta doğru çözün

Bir kediyle yaşamanın huzurunu küçücük bir plastik kutu belirleyebilir.

Gerçekten.

Kum kabının yanlış yerde olması, yeterince temizlenmemesi veya kedinin sevmediği bir kum kullanılması ev içinde tuvalet sorunlarına zemin hazırlayabilir.

Kum kabını sakin ama ulaşılabilir bir yere koyun

Çamaşır makinesinin gürültülü yanı, sürekli açılıp kapanan bir kapının arkası veya insanların durmadan geçtiği dar bir koridor iyi seçenekler olmayabilir.

Kedi tuvaletini kullanırken kendini güvende hissetmek ister.

FelineVMA, genel bir başlangıç kuralı olarak evdeki kedi sayısından bir fazla kum kabı bulunmasını öneriyor. Yani tek kedili evde iki kum kabı iyi bir başlangıç düzeni olabilir. Kutuların yan yana dizilmesi yerine farklı noktalarda bulunması tercih edilir.

Kutunun yeterince büyük olması da önemlidir. Birçok kedi geniş, rahatça dönüp kazabileceği kum kaplarını tercih eder.

Kumu düzenli temizleyin.

Kedinizin kum kabı alışkanlığındaki belirgin değişiklikleri de yalnızca “huysuzluk yaptı” diye yorumlamayın. İdrar veya dışkılama davranışındaki değişiklikler bazen çevresel stresle, bazen de sağlık sorunlarıyla ilişkili olabilir.

İlk hafta: Veteriner kontrolünü aradan çıkarmayın

Kediniz dışarıdan bakıldığında son derece sağlıklı görünebilir.

Koşuyor.

Yiyor.

Oynuyor.

Bu, veteriner kontrolünün gereksiz olduğu anlamına gelmez.

Özellikle sağlık geçmişini tam olarak bilmiyorsanız ilk günler veya ilk hafta içinde veteriner hekim muayenesi planlamak güçlü bir başlangıçtır.

İlk muayenede neler değerlendirilir?

Veteriner hekim kedinin genel fiziksel durumunu, yaklaşık yaşını, kilosunu ve vücut kondisyonunu değerlendirir. Ağız ve dişler, kulaklar, gözler, deri ve tüy yapısı kontrol edilir; kalp ve akciğerler dinlenir.

Daha sonra kedinin geçmişine göre aşı, parazit kontrolü, gerekli testler, beslenme ve ilerleyen dönemde kısırlaştırma gibi konular için kişiselleştirilmiş bir plan oluşturulur.

Feline yaşam evresi rehberleri sağlık planının yalnızca yaşa değil, kedinin yaşam tarzına ve çevresel risklerine göre bireyselleştirilmesini öneriyor.

Sokaktan alınmış, barınaktan gelmiş veya sağlık geçmişi bilinmeyen bir kedide bu ilk muayene daha da değerlidir.

Mikroçip ve PETVET kaydını ihmal etmeyin

Türkiye'de sahipli kedilerin kimliklendirilmesi ve Ev Hayvanı Kayıt Sistemi'ne, yani PETVET'e kaydedilmesi uygulaması bulunuyor. Mikroçip sayesinde hayvanın kimlik bilgilerinin yanı sıra aşı, sahip değişikliği, kayıp ve bazı sağlık kayıtları sisteme işlenebiliyor.

2026 itibarıyla bu konu “sonra bakarız” denecek bir ayrıntı değil. Tarım ve Orman Bakanlığı duyurularında 1 Ocak 2026'dan itibaren kayıt süresini geçirmiş 6 aydan büyük kedi, köpek ve gelinciklerin cezalı şekilde kayıt altına alınabileceği belirtiliyor.

Yeni sahiplendiğiniz kedinin mikroçipi varsa numarayı okutun ve sahiplik bilgilerinin güncelliğini kontrol edin.

Yoksa veteriner hekiminiz veya ilgili İl/İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü üzerinden güncel süreci öğrenin.

Kediniz bir gün açık kapıdan kaçarsa, o küçücük çip dev bir işe dönüşebilir.

İlk ay: Aşı planını netleştirin

Aşı programını internetten gördüğünüz sabit bir tabloya göre uygulamak yerine veteriner hekiminizle oluşturun.

Çünkü kedinin yaşı, önceki aşıları, sağlık durumu, evden çıkıp çıkmadığı, başka kedilerle teması ve yaşadığı bölgedeki riskler programı değiştirebilir.

WSAVA'nın 2024 rehberi kediler için feline parvovirus, feline calicivirus ve feline herpesvirus-1'e karşı aşıları temel çekirdek aşılar arasında değerlendiriyor. Kuduzun endemik olduğu bölgelerde kuduz aşısı da temel korumanın parçası olarak kabul ediliyor. Genç kedilerde FeLV aşısının gerekliliği ise bölgesel durum ve maruziyet riskine göre değerlendiriliyor.

Yavru kedinin aşı süreci tek ziyaret değildir

Yavru kedi sahiplerinin sık yaptığı hatalardan biri ilk aşıyı yaptırdıktan sonra kedinin aşı programının tamamlandığını düşünmek.

Yavru kedilerin primer aşılaması seri uygulamalar içerebilir ve zamanlamayı veteriner hekim belirlemelidir. Bunun temel nedenlerinden biri anneden gelen antikorların erken dönemde aşı yanıtını etkileyebilmesidir. WSAVA bu nedenle yavruların aşılanmasında yaşa ve önceki uygulamalara göre oluşturulan seri programlar öneriyor.

Aşı kartını saklayın.

Tarihleri telefonunuza kaydedin.

“Nasıl olsa veteriner hatırlar” demek yerine siz de takip edin.

İç ve dış parazit kontrolü ilk yılın önemli parçalarından biridir

Pireler, keneler ve bağırsak parazitleri yalnızca sokakta yaşayan kedilerin sorunu değildir.

Özellikle yavru kediler parazit enfeksiyonlarına daha duyarlı olabilir. CAPC, yaşamın ilk yılında bağırsak parazitleri açısından dışkı incelemelerinin yetişkinlere göre daha sık yapılmasını, ilk yılda en az dört kez değerlendirme yapılmasını öneriyor. Sonraki sıklık ise yaşam tarzına ve risk durumuna göre düzenleniyor.

Burada yapılmaması gereken şey, internetten bulunan rastgele bir takvimi bütün kedilere uygulamaktır.

Kedinizin yaşı, kilosu, evden çıkıp çıkmadığı, başka hayvanlarla yaşayıp yaşamadığı ve daha önce hangi ürünleri kullandığı önemlidir.

Bitkisel içerikli bakım ürünlerini tercih eden kedi sahipleri Muvicado İç Dış Parazit Seti gibi bu amaçla geliştirilmiş seçenekleri de değerlendirebilir. Muvicado'nun güncel ürün sayfası ürünlerini bitkisel içerikli bakım yaklaşımıyla sunuyor.

Ancak ürün hangi marka olursa olsun, ürünün hedef türü, minimum yaş bilgisi, kilo aralığı, varyantı ve ambalaj üzerindeki güncel kullanım talimatı mutlaka kontrol edilmelidir. Mevcut veya yoğun bir parazit enfeksiyonundan şüpheleniliyorsa bakım ürünüyle durumu geçiştirmek yerine veteriner hekime başvurulmalıdır.

1-3. aylar: Artık ev değil, kedinin evi kuruluyor

İlk birkaç hafta geçtikten sonra kedinizin karakteri görünmeye başlar.

İlk gün sessizce yatağın altında duran minik canlı, üçüncü haftada gece üçte koridorda Formula 1 denemeleri yapabilir.

Şaşırmayın.

Artık ortamı güvenli buluyordur.

Bu dönem yalnızca bakım değil, doğru davranış alışkanlıklarını yerleştirmek için de değerlidir.

Tırmalama kötü davranış değildir

Kediniz koltuğu tırmalıyorsa size savaş ilan etmemiştir.

Tırmalama kediler için normal bir davranıştır. Tırnak bakımına yardımcı olur, çevrede koku ve görsel işaret bırakma işlevi görür. Kediler yatay, dikey veya açılı farklı yüzeyleri tercih edebilir.

Bu yüzden yalnızca “koltuğu tırmalama” demek yerine ona daha cazip bir alternatif verin.

Tırmalama tahtasını kedinin hiç uğramadığı koridorun sonuna değil, zaman geçirdiği ve tırmalamak istediği alanlara yakın yerleştirin.

Oyun ellerinizle yapılmaz

Yavru kedinin elinizi yakalaması ilk başta çok sevimli görünebilir.

Üç kiloluk genç bir kedinin aynı oyunu pençeleriyle sürdürmesi o kadar sevimli olmayabilir.

FelineVMA, özellikle yavru kedilerde elleri ve ayakları av oyuncağı haline getirmemeyi; olta oyuncakları ve diğer interaktif oyuncaklarla avlanma davranışının yönlendirilmesini öneriyor.

Kedinin koşması, yakalaması, pusu kurması ve sonunda oyuncağı ele geçirebilmesi önemlidir.

Kısacası oyuncak fareyi arada bir kazansın.

Her avın finalinde insanın elindeki çubuk tarafından mağlup edilmek kedi dünyasında epey tatsız bir senaryo olmalı.

3-6. aylar: Büyümeyi takip edin, porsiyonu gözden kaçırmayın

Yavru bir kedi sahiplendiyseniz bu aylarda gözünüzün önünde hızla değiştiğini fark edeceksiniz.

Boyu uzar.

Kas yapısı gelişir.

Enerjisi artar.

İştahı da değişebilir.

Mama paketindeki miktarı sonsuza kadar aynı şekilde uygulamak yerine kedinin büyümesini, kilosunu ve vücut kondisyonunu veteriner kontrollerinde değerlendirin. WSAVA, vücut kondisyon skorunun düzenli sağlık değerlendirmesinin bir parçası olmasını öneriyor.

Yetişkin bir kedi sahiplendiyseniz de ilk birkaç ay kilo değişimini takip edin.

Yeni evde daha az hareket etmeye başlayan bir kedi fark edilmeden kilo alabilir.

Mama kabını sürekli dolu tutmak bazı kedilerde sorun yaratmayabilirken bazılarında gereğinden fazla enerji alımına yol açabilir. Beslenme biçimini kedinizin kilosuna, kondisyonuna ve veteriner önerisine göre belirlemek daha sağlıklıdır.

Diş bakımına “ileride” başlamayın

Diş fırçalama fikrini ilk kez 8 yaşındaki bir kediye anlatmaya çalışmak pek kolay değildir.

Kediyi gençken ağız çevresine dokunulmasına, dudağının hafifçe kaldırılmasına ve kediye uygun diş bakım rutinine yavaş yavaş alıştırmak çok daha kolay olabilir.

AAHA ve FelineVMA, ağız ve diş bakımının ilk yavru ziyaretlerinden itibaren konuşulmasını ve yaşam boyu devam etmesini öneriyor. Evde plak kontrolü açısından düzenli diş fırçalama en etkili yöntemlerden biridir; insan diş macunu yerine kediler için uygun ürünler kullanılmalıdır.

Zorlamayın.

İlk gün diş fırçasını görsün.

Sonra koklasın.

Dudak çevresine dokunulmasına alışsın.

Bakım alışkanlıklarının çoğunda olduğu gibi burada da hızdan çok süreklilik işe yarar.

Tüy, kulak ve tırnak kontrolünü rutine dönüştürün

Kısa tüylü bir kedinin bile düzenli kontrol edilmesi faydalıdır.

Tararken yalnızca dökülen tüyleri toplamıyorsunuz.

Aynı zamanda deriyi görüyorsunuz.

Yeni bir şişlik, yara, kızarıklık, aşırı kepeklenme veya pire benzeri hareketli bir canlı fark etme ihtimaliniz artıyor.

Uzun tüylü kedilerde tarama tüylerin dolaşmasını önlemek açısından daha fazla önem kazanabilir.

Tırnakları da düzenli kontrol edin. Kesme işlemini bilmiyorsanız ilk seferde veteriner hekiminizden veya deneyimli bir profesyonelden göstermesini istemek, internet videosuna bakıp maceraya atılmaktan daha güvenlidir.

4-6. aylar civarında kısırlaştırmayı veterinerinizle konuşun

“Kediler tam olarak şu ayda kısırlaştırılır” şeklinde her kedi için geçerli tek bir tarih vermek doğru değildir.

Cinsiyet, gelişim, kilo, sağlık durumu ve bireysel koşullar değerlendirilmelidir.

Bu nedenle kısırlaştırmayı son dakikada düşünmek yerine ilk veteriner ziyaretlerinden itibaren konuşmaya başlamak daha iyi bir yaklaşımdır. AVMA da operasyonun zamanlaması ve bireysel yarar-risk değerlendirmesinin veteriner hekimle birlikte yapılmasını öneriyor.

Kedinizi üretim amacıyla tutmuyorsanız veteriner hekiminizle uygun zamanı belirleyin.

Kısırlaştırma sonrası enerji ihtiyacı ve kilo kontrolü de yeniden değerlendirilmelidir.

6-9. aylar: “Yavru deliliği” ile ev kurallarını dengeleyin

Bu dönemde yavru kediler fiziksel olarak büyürken zihinsel açıdan hâlâ keşif modundadır.

Tezgâha çıkar.

Dolabın üzerine tırmanır.

Gece koşar.

Poşetin içine girer.

Beş dakika önce ilgilenmediği bir karton kutuyu hayatının amacı ilan eder.

Kediyi cezalandırmak yerine istenen davranışı kolaylaştırmak daha etkilidir.

Yüksek alan istiyorsa kedi ağacı veya güvenli raf sağlayın. Koltuğu tırmalıyorsa doğru bölgeye tırmalama yüzeyi koyun. Enerjisini ayağınıza saldırarak atıyorsa interaktif oyun seanslarını artırın.

Pozitif pekiştirme yaklaşımında kedinin sevdiği ödül yiyecek, oyuncak veya sosyal etkileşim olabilir; doğru davranışın ardından ödülün zamanında verilmesi öğrenmeyi kolaylaştırır.

Evin kedinin doğal davranışlarını tamamen yasakladığı bir yer değil, onları doğru alanlara yönlendirdiği bir yer olması gerekir.

Ev güvenliğini bir kez değil, sürekli kontrol edin

Kedi eve alıştıkça ulaşabildiği alanların sayısı artar.

İlk hafta çıkamadığı tezgâha üçüncü ayda tek sıçrayışla ulaşabilir.

Bu yüzden açık pencereler ve balkonlar, kolay devrilebilecek eşyalar, ipler ve kurdeleler, küçük yutulabilir nesneler, ilaçlar, temizlik kimyasalları ve kedinin erişebileceği diğer riskler düzenli olarak gözden geçirilmelidir.

Pencere ve balkon güvenliği özellikle önemlidir.

“Bizimki atlamaz” çok güvenilir bir güvenlik sistemi değildir.

Kedinin düşemeyeceği fiziksel bir düzenleme yapmak çok daha iyidir.

9-12. aylar: Artık uzun vadeli düzeni oturtma zamanı

İlk ayların telaşı bu dönemde büyük ölçüde bitmiştir.

Kedinizin hangi mamayı sevdiğini biliyorsunuz.

Ne zaman oyun istediğini anlıyorsunuz.

Kum kabındaki küçük değişiklikleri bile fark etmeye başlamışsınız.

Muhtemelen o da sizi eğitmiştir.

Şimdi hedef, başlangıç bakımını kalıcı bir sağlık rutinine dönüştürmektir.

İlk yılın veteriner kayıtlarını gözden geçirin

Özellikle yavru kedi sahiplendiyseniz 12. aya yaklaşırken aşı kayıtlarını, parazit takiplerini, kilo değişimini ve genel muayene geçmişini veteriner hekiminizle değerlendirin.

İlk yıl tamamlandığında yavru artık genç yetişkin yaşam evresine geçer. FelineVMA sınıflandırmasında 1-6 yaş arası genç yetişkin dönemidir ve sağlık planı bu yeni yaşam evresine göre yeniden şekillenir.

Aşıların devam aralıkları da kullanılan aşıya, önceki programa ve risk durumuna göre değişebilir. Bu nedenle “her aşı her yıl yapılır” veya “bir kez yapıldı, artık gerekmez” gibi genellemeler yerine veteriner hekimin oluşturduğu programa bağlı kalın.

Evde başka bir kedi veya köpek varsa süreç daha yavaş ilerlemeli

Yeni kediyi eve getirip mevcut kedinin önüne bırakmak ve “nasıl olsa alışırlar” demek bazen işe yarayabilir.

Bazen de aylar sürecek bir gerginliğin ilk sahnesi olur.

Yeni kedi için ayrı bir geçiş alanı oluşturmak, önce kokuları tanıştırmak, ardından kontrollü görsel ve fiziksel temas sağlamak daha güvenli bir yöntemdir. FelineVMA'nın güncel tanıştırma rehberi de kedilerin rahatlık düzeyine göre aşamalar halinde ilerlenmesini ve süreçte acele edilmemesini öneriyor.

Her kedinin mama, su, dinlenme, tırmalama ve tuvalet kaynaklarına rahatça ulaşabilmesi gerekir. Çok kedili evlerde kaynakları tek bir noktada toplamak yerine ayırmak gerilimi azaltmaya yardımcı olabilir.

Çocuklu ailelerde ilk kural: Kedinin de sınırları var

Çocuk ve kedi çok güzel bir ikili olabilir.

Ama bunun için yalnızca kedinin çocuğa alışması değil, çocuğun da kediyle nasıl iletişim kuracağını öğrenmesi gerekir.

Uyuyan kedinin peşinden koşulmaması, kuyruğunun çekilmemesi, yemek yerken rahatsız edilmemesi ve kucağa alınmak istemiyorsa zorlanmaması öğretilmelidir.

Kedinin çocuklardan uzaklaşabileceği yüksek veya kapalı güvenli alanları olması da değerlidir.

İyi ilişki sürekli temas demek değildir.

Bazen iyi ilişki, kedinin “şimdi yalnız kalmak istiyorum” mesajını anlayabilmektir.

Hangi durumlarda veterineri bekletmemelisiniz?

Kedinizi tanıdıkça normal davranışının ne olduğunu öğrenirsiniz. Bundan belirgin şekilde farklılaşan durumlar önemlidir.

Özellikle solunum güçlüğü, idrar yapamama veya idrar yapmaya çalışıp yapamama, tekrarlayan kusma veya ciddi ishal, belirgin halsizlik, nöbet, zehirli olabilecek bir madde tüketme şüphesi, travma, kontrol edilemeyen kanama, ani denge kaybı veya belirgin genel durum bozukluğu gibi belirtilerde rutin randevu gününü beklemeyin.

İştah, su tüketimi ve kum alışkanlıklarındaki belirgin değişiklikleri de izleyin. Kediler hastalık belirtilerini oldukça ince gösterebildiğinden yaşam evresi rehberleri davranış, beslenme ve eliminasyon değişikliklerinin sağlık değerlendirmesinin parçası olmasını öneriyor.

İlk yıl için pratik kontrol listeniz

İlk 12 ayın tamamını tek bakışta hatırlamak isterseniz şu kontrol listesini kullanabilirsiniz:

• Eve gelmeden önce güvenli alan, mama, su, kum kabı, taşıma çantası ve tırmalama alanını hazırlayın.

• İlk günlerde kediyi zorlamayın; kendi hızında evi ve aileyi tanımasına izin verin.

• İlk hafta içinde sağlık geçmişini ve veteriner kontrolünü netleştirin.

• Mikroçip ve PETVET kaydını kontrol edin.

• Yaşına ve risk durumuna uygun aşı programını veteriner hekiminizle oluşturun.

• İç ve dış parazit kontrolünü yaşam tarzına göre planlayın.

• Yaşam evresine uygun tam ve dengeli beslenme sağlayın.

• Kilo ve vücut kondisyonunu takip edin.

• Kum kabını temiz, sakin ve erişilebilir tutun.

• Tırmalama, tırmanma, saklanma ve oyun ihtiyaçları için uygun alanlar oluşturun.

• El ve ayaklarla av oyunu oynamak yerine oyuncak kullanın.

• Diş, tüy, kulak ve tırnak bakımına erken dönemde alıştırın.

• Kısırlaştırma zamanını veteriner hekiminizle değerlendirin.

• Balkon, pencere, ilaç, kimyasal ve yutulabilir küçük nesneler açısından evi güvenli hale getirin.

• 1. aya yaklaşırken ilk yılın sağlık kayıtlarını veteriner hekiminizle yeniden değerlendirin.

Her ürün her kedi için uygun olmayabilir

Yeni kedi sahipleri doğal olarak ilk aylarda çok sayıda ürün satın alır.

Mama.

Vitamin.

Malt.

Tüy bakım ürünü.

Parazit ürünü.

Şampuan.

Ödül maması.

Burada temel kural basit: Bir ürünün kedi ürünü olması, sizin kediniz için otomatik olarak uygun olduğu anlamına gelmez.

Satın almadan önce hedef türü, minimum yaş sınırını, kilo aralığını, ürün varyantını ve ambalaj üzerindeki güncel kullanım talimatlarını kontrol edin.

Ürün içeriği, kullanım miktarı, uygulama sıklığı, diğer ürünlerle birlikte kullanım ve olası hassasiyetler konusunda ambalajdaki güncel bilgiyi ve veteriner hekiminizin önerisini esas alın.

Hastalık, gebelik, emzirme, ileri yaş, çok genç yaş veya devam eden bir tedavi söz konusuysa uygulamadan önce veteriner hekime danışın.

Bitkisel içerikli ürünlerde de aynı kural geçerlidir.

“Doğal” kelimesi “istediğim kadar kullanabilirim” anlamına gelmez.

Bu rehber genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır; teşhis, tedavi veya veteriner hekim tavsiyesi yerine geçmez.

İlk yılın asıl amacı mükemmel kedi sahibi olmak değil

Yeni kedi sahiplenen insanlar bazen gereğinden fazla endişelenir.

Bugün 20 gram az yedi.

Dün üç kez uyuduğu koltuğa bugün çıkmadı.

Yeni mamayı beğenmedi.

Tırmalama tahtası aldık ama kutusunu daha çok sevdi.

Bunların hepsini kusursuz biçimde yönetmek zorunda değilsiniz.

İyi kedi bakımı, bütün gün kedinin başında nöbet tutmak değildir.

Onun normal davranışını öğrenmek, ihtiyaçlarını karşılayacak bir çevre oluşturmak, sağlık kontrollerini aksatmamak ve değişiklikleri fark edecek kadar onu tanımaktır.

İlk birkaç hafta siz kedinizi çözmeye çalışırsınız.

Birkaç ay sonra kediniz sizi çözmeye başlar.

Birinci yılın sonunda ise mama saatinden hangi koltuğun kime ait olduğuna kadar evin kuralları çoktan yazılmış olur.

Muhtemelen kuralların çoğunu da kedi yazmıştır.